فناوریهای نوین تنها وقتی اثرگذارند که بستر زیرساختی مناسب وجود داشته باشد. پوشش اینترنت پرسرعت، مراکز داده استاندارد و ابزارهای بازیابی بحران، ستونهایی هستند که باید تحکیم شوند. مطالبهگران خواهان تسهیل واردات تجهیزات IT و همکاری مشترک دولت و بخش خصوصی برای توسعه شبکههای هوشمند حملونقل و سلامت دیجیتالاند. بدون این پایهها، خدمات نوظهور در معرض اختلالات مکرر و نارضایتی کاربران قرار میگیرند. آمایش و برنامهریزی زیرساختی باید در صدر اولویتها باشد. بنابراین چالشهای این حوزه عبارت است از:
پوشش ناکافی اینترنت پرسرعت
در بسیاری از شهرها و مناطق روستایی هنوز دسترسی به اینترنت باثبات و پرسرعت وجود ندارد. این مسأله کیفیت خدمات آنلاین را برای کاربران کاهش میدهد.
مقررات پیچیده واردات تجهیزات IT
فرآیند واردات سرور، تجهیزات شبکه و قطعات الکترونیکی زمانبر و پرهزینه است. موانع ارزی و گمرکی سبب افزایش قیمت و رشد قاچاق کالا شده است.
کمبود مراکز داده استاندارد
تعداد دیتاسنترهای مطابق با استانداردهای جهانی برای نگهداری امن دادهها کافی نیست. نتیجه، تمرکز سرورها در چند نقطه و آسیبپذیری بالا بر اثر قطعیهاست.
ضعف سیستمهای پشتیبان و بازیابی بحران
بنگاههای کوچک و متوسط فاقد راهکارهای DR (Disaster Recovery) و پشتیبانگیری منظم هستند. در صورت بروز حادثه، اطلاعات حیاتی ممکن است برای همیشه از دست برود.
نبود زیرساختهای حملونقل هوشمند و تلهمدیسین
پروژههای ناوگان برقی و تلهمدیسین به دلیل کمبود شبکه شارژ و تجهیزات مکانیابی، در فاز ابتدایی متوقف ماندهاند. این خلأ مانع توسعه خدمات هوشمند شهری و پزشکی از راه دور است.